Timing...

Χμμμ... Λάθος απόφαση- σχέδιο και το παιχνίδι χάνεται? Και αν τώρα κάνεις τι μια σωστή μπορείς να το γυρίσεις και να το πάρεις? Who know? time will show...

WTF?

Τί άλλαξε? Κάποτε ήμασταν κοντά και τώρα 2 ξένοι? Γιατί απομακρυνθήκαμε? Γιατί είναι σαν να μην γνωριζόμαστε? Έχουμε περάσει αρκετά πράγματα μαζί αυτό δεν μας ενώνουν πια? Ξεχνάμε το παρελθόν και προχωράμε? ΓΙΑΤΙ?
Δεν λέω σίγουρα φταίμε και οι δυο μας αλλά εξακολουθώ να μην μπορώ να καταλάβω το τι άλλαξε.....


http://www.youtube.com/watch?v=Trzb1eQEQI8&list=FL_tYBenzlDU761MLjM_QquA&index=2&feature=plpp_video
Υ.Γ Όσον αφορά την αγάπη σε φιλικό αλλά και σε ερωτικό επίπεδο (γιαυτό πιστεύω ότι ταιριάζει το song αυτό εδώ).

Κατι δεν πάει καλά

Υπάρχουν στιγμές που νοιώθεις ότι όλοι σε έχουν ξεχάσει, ότι κανείς δεν ενδιαφέρεται για σένα. Ακόμα και οι πιο κοντινοί σου φίλοι σε θυμούνται πολύ σπάνια, αν τύχει κλπ. Τότε τι πάει στραβά? Η' μήπως όλο αυτό είναι μια δική σου ανασφάλια και απλώς το μυαλό σου, σου δίχνει τις καταστάσεις έτσι ώστε να νομίζεις ότι έτσι είναι η πραγματικότητα?... Πότε ξέρεις ότι ο άλλος ενδιαφέρεται πραγματικά για εσένα όπως εσύ για αυτόν και ότι απλώς δεν σε χρησημοποιεί? Είναι πάντοτε κριτήριο για το ενδιαφέρον του άλλου ο χρόνος που περνάτε μαζί ή που μιλάτε για θέματα που σε απασχολούν και σε επιρρεάζουν άμεσα ή αρκεί απλώς όταν τύχει να μιλήσετε να ενδιαφέρεται? Πόσο εύκολα ξεχνάμε όλοι μας ανθρώπους, πράγματα και καταστάσεις? Πράγματα που μας έχουν επιρρεάσει, ανθρώπους που έχουμε δεθεί μαζί τους (τους έχουμε και μας έχουνε δώσει ένα κομμάτι του εαυτού τους) και καταστάσεις που αν δεν είχαν συμβεί και δεν τις είχαμε περάσει ίσως να είμασταν διαφορετικοί? ΓΙΑΤΙ συμβαίνει αυτό?
Αλλά ακόμα και στη περίπτωση που είναι αλήθεια ότι οι άλλοι δεν ενδιαφέρονται τότε τι έχεις κάνει λάθος? Η' μίπως αυτοί δεν αξίζανε το ενδιαφέρον σου?


http://www.youtube.com/watch?v=prDoGmY5kj8

«Προφητεία» Χάρυ Κλυν 1983

«Προφητεία» Χάρυ Κλυν , Μπουάτ «Διαγώνιος», από την παράσταση «Αλλαγή και πάσης Ελλάδος» ,το 1983!!!

«Aν οι μισοί Έλληνες ξέρανε πώς ζουν οι άλλοι μισοί, θα ήταν κι αυτοί απατεώνες. Tι να πεις για τους Έλληνες. Κάθονται δυο ολόκληρες ώρες, για να πιουν στιγμιαίο καφέ! Στην Ελλάδα την άγνοια τη λέμε ψυχραιμία. O νεοέλληνας είναι το άτομο εκείνο που έχει δυο τηλεοράσεις στο σπίτι του, δυο αυτοκίνητα στο πεζοδρόμιό του, και δυο κατοστάρικα στην τσέπη του. Τα δυο μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο Έλληνας, είναι πώς θα χάσει δέκα κιλά και πού θα βρει πάρκινγκ. Με αυτοκόλλητο στο κούτελο θα κυκλοφορούμε όλοι, για να φαίνεται ποιος έκανε φορολογική δήλωση και ποιος όχι. Εδώ και δύο χρόνια (εννοεί το 1981 που το ΠΑΣΟΚ έγινε Κυβέρνηση) έχει αρχίσει το μεγάλο κακό, που θα μετατρέψει σιγά-σιγά τους Έλληνες σε λαό πιθήκων, σε λαό ψηφοφόρων, δημοσίων υπαλλήλων, καταναλωτών, κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών, κομπιναδόρων και συνδικαλισταράδων. Σε είκοσι-τριάντα χρόνια από σήμερα Ανδρέας Παπανδρέου μπορεί να μην υπάρχει. Θα υπάρχει όμως μια Ελλάδα πτωχευμένη κι ένας λαός στα όρια της οικονομικής και της ηθικής εξαθλίωσης». πραγματικά

ΒΗΜΑ 6/5/11

Πραγματικά πόσο επίκαιρο μπορεί να είναι αυτός ο λόγος, και όμως ειναι 30 χρονών και έχει προβλέψει το μέλλον επακριβώς και το ποιο τρομαχτικό είναι ότι η κατάσταση φαίνεται ότι είναι ίδια απαράλαχτη τα τελευταία 30 χρόνια. Είμαστε ένας πανέξυπνος λαός αλλα συνάμα και τόσο τεμπέλιδες και παρτάκιδες (με εξαίρεση περιόδους αντιμετόπισης ενός κοινού εχθρού πχ κατά τη γερμανική κατοχή), οι περισσότεροι κοιτάζουν να βολέψουν τον εαυτό τους και τους δικούς τους στο δημόσιο για να έχουν ένα μισθό και μετά να μην κάνουν απολύτος τίποτα (σίγουρα δεν είναι όλοι οι δημόσιοι υπάλοιλοι ίδιοι αλλά είναι αρκετοί αυτοί που ανήκουν σε αυτή την κατηγορία).

Προσμονή

Πόσο σπαστικό μπορεί να είναι το να περιμένεις- προσμένεις κάτι να γίνει έστω και για 2-3 μέρες και την ενώ λες "επιτέλους είναι σήμερα η μέρα" κάτι να αλλάξει και να μην συμβεί? Είναι πολύ σπαστικό...... αλλά τι να κάνεις όλα μέσα στο πρόγραμμα είναι, αυτό που δεν ήρθε σήμερα θα έρθει αύριο πολύ πιο έντονα (έτσι πιστεύω τουλάχιστον)

Καληνύχτα

Πάει και αυτό το καλοκαιρι....

Όπως και τόσα καλοκαίρια, πάει και αυτό εδώ. Εντάξει σίγουρα ήταν ένα ιδιόμορφο καλοκαίρι κυρίως λόγω των μαθημάτων προετοιμασίας για τις πανελλήνιες. Πράγμα που πέρα από τις ώρες των μαθημάτων απαιτούσε ακόμα περισσότερες ώρες διαβάσματος στο σπίτι.
Αλλά εντάξει δεν νομίζω ότι έχει σημασία τόσο τα μαθήματα που είχα το καλοκαίρι αλλά το πως πέρασα , το τι έκανα, το τι έμαθα και γενικά οι εμπειρίες που μου έμειναν, για όλα αυτά θέλησα να γράψω.
Το κάθε τι σου αφήνει μια ξεχωριστή γεύση έτσι και αυτό το καλοκαίρι ήταν κάτι τελείως διαφορετικό από τα προηγούμενα, υπήρξαν στιγμές εξαιρετικές που με γέμισαν χαρά και είναι αυτές οι μικρές στιγμές που μετά τον χειμώνα θυμάσαι και σου δίνουν δύναμη να συνεχίσεις. Όμως, και οι στιγμές που δεν ήταν ευχάριστες για πολλούς και διάφορους λόγους μου έμαθαν πράγματα.
Πάντως πιστεύω ότι ήταν ένα αρκετά καλό καλοκαίρι το οποίο έζησα, έμαθα από αυτό και συνειδητοποίησα ότι τα πράγματα γίνεται να είναι πάντα όπως τα θέλουμε αλλά σημασία έχει να ζούμε την κάθε στιγμή, να κρατάμε μόνο τα θετικά της στοιχεία και ότι μας πλήγωσε να μάθουμε από αυτό ώστε να μην μας ξαναπληγώσει.
Κάπου εδώ νομίζω ότι μπορώ να κλείσω αφού πρώτα ευχαριστήσω όλους όσους κάνατε αυτό το καλοκαίρι ξεχωριστό με την παρουσία σας :)!

Ευχαριστώ!
Και άντε καλή σχολική χρονιά!

http://www.youtube.com/watch?v=SG8J7PdbXqc

Σκέψεις...

Τι να κάνουμε άλλοι πιο τυχεροί από εμάς σε κάποια πράγματα και εμείς σε κάποια άλλα. Απλώς πονάει όταν επαναλαμβάνεται συνέχεια η ίδια ιστορία, έχω βαρεθεί, κουραστεί, σιχαθεί αυτή την επανάληψη... Για πόσο ακόμα θα συνεχιστεί? Πλέον φοβάμαι και να δοκιμάσω... Δεν ξέρω αν είναι δίκαια ή όχι αυτή η επανάληψη το μόνο σίγουρο είναι ότι πλέον είναι πάρα πολύ ενοχλητική. Πάνω που αρχίζεις να πιστεύεις ότι βρήκες αυτό που θες πουφ και εξαφανίζεται... Θέλω επιτέλους να βρω αυτό το κάτι και να είμαστε και οι 2 καλά, γίνεται? Χμμμ... μάλλον ζητάω πολλά...

Υ.Γ. http://www.youtube.com/watch?v=OmlVNpAlmxw

Για τις παλιές αγάπες μη μιλάς

στα πιο μεγάλα θέλω κάνουν πίσω
δεν άντεξαν μαζί και χάθηκαν μακριά
κρύφτηκαν στις σπηλιές χαμένων παραδείσων